12

The days after.

Heup 2 zit er in! De eerste 24 uur waren vervelend. Veel pijn dus veel morfine dus veel spugen! De verzorging in het ziekenhuis was geweldig, allemaal lieve, betrokken en deskundige verpleegkundigen. Slapen is lastig want de nachten zijn vol lawaai, licht en gedoe, voor je rust moet

Lees meer...
8

Voorbereidingen

Het is bijna zo ver, heup nummer 2 komt er aan. Deze dagen staan dan ook volop in het teken van de voorbereidingen voor de komende operatie. Het is vooral een logistieke zaak omdat ik vanuit het ziekenhuis een paar weken ga logeren bij lieve vrienden, net als na heup 1. En dus moet

Lees meer...
2

Radiostilte en kortsluiting

Mijn laatste blog, #35donkeredagen dag 18, schreef ik op tweede kerstdag.
Nu is het 8 januari, ruim twee weken later. Twee weken die omgevlogen zijn en voelen als minstens twee maanden!
Natuurlijk waren er de feestdagen, en verder logeerde ik bij vriendinnen die net een nieuw huis hebben wat ik nodig moest zien, geregel voor de komende nieuwe heup zoals een hoog-laag bed en fysiotherapie hier en op mijn logeeradres, met de poesjes naar de dierenarts voordat ze uit logeren kunnen, naar de huisarts voor overleg, drie kuub kachelhoutjes voor als ik weer thuis ben, een gezellige logee, de dagelijkse sessies op de hometrainer, mijn verjaardag met doorlopend bezoek, een totale kortsluiting waardoor ik opeens wéér in een donker huis zat, etc.

Maar wat is het heerlijk dat allemaal te kunnen doen met de wetenschap dat alle tijd míjn tijd is. Dat al dat geregel niet in kostbare vakantiedagen gepropt hoeft te worden met de wetenschap dat ik nauwelijks tijd heb om uit te rusten om toch weer uitgerust op het werk te kunnen verschijnen. Het geeft een enorm gevoel van vrijheid ondanks dat het eigenlijk minstens even druk en hectisch is als op het werk!

Voor het bloggen had ik voor het eerst sinds ik ben begonnen geen ruimte. Zelfs niet voor de opdrachten van de #35donkeredagen, die ik toch zo leuk vind om te doen. Het gekke was dat ik me er niet schuldig over voelde. Dat is nieuw gedrag want ik heb er altijd ongelooflijk veel last tussentijds af te haken. Maar nu even niet en dat voelt gewoon goed.

Toch blijven zich maar wonderlijke zaken voordoen in mijn kabouterhuisje. Ik zat doodrustig te lezen toen de stroom uitviel en alles aardedonker was. Met een kaarsje naar de aardlekschakelaar die niet aan wilde dus alle groepen uitgezet en een voor een weer aangedaan. En ja hoor, wéér de groep van de oven. De oven die spiksplinter nieuw en niet aan was! De winkel in het dorp die het fornuis had geleverd gebeld en ze beloofden de volgende dag te komen. Gelukkig was het euvel snel gevonden, maarde reden was vrij bijzonder!

Achter het fornuis zit een stopcontact vlak boven de vloer. Tussen de vloer en de muur zit een heel klein kiertje (wat je niet ziet omdat het fornuis er voor staat). Door dat kiertje was een slak gekropen die zich in het stopcontact had genesteld…..Hij (of zij?) leefde nog een heel klein beetje en had vocht losgelaten dat de kortsluiting veroorzaakte. De electricien had dit nog nooit meegemaakt. Ik ook niet trouwens.

Hij adviseerde me het stopcontact te verzetten maar dat was dan wel ingewikkeld en zou veel tijd kosten omdat er een extra leiding getrokken zou moeten worden. Gelukkig bedacht ik dat het een stuk eenvoudiger kan: alles in plastic en ducttape er omheen! Geen electricien die dat bedenkt maar absoluut afdoende.
Waarom gaat hier toch alles niet gewoon?

1

#35donkeredagen dag 18

Op verzoek van Else Kramer, de fotografe die deze #35dagen organiseert, schrijf ik niet wat de exacte foto opdracht is. Soms is dat makkelijk te herleiden, soms niet.Tweede kerstdag, de andere helft van de kerstdagen. Gisteravond veel te laat naar bed omdat ik ademloos gekeken heb

Lees meer...
0

#35donkeredagen dag 17

Op verzoek van Else Kramer, de fotografe die deze #35dagen organiseert, schrijf ik niet wat de exacte foto opdracht is. Soms is dat makkelijk te herleiden, soms niet.Eerste kerstdag, een dag vol met zon! Alle kerstlichtjes verbleekten er bij.Lekker uitgeslapen, kacheltje aan, kopje

Lees meer...
3

#35donkeredagen dag 16

Op verzoek van Else Kramer, de fotografe die deze #35dagen organiseert, schrijf ik niet wat de exacte foto opdracht is. Soms is dat makkelijk te herleiden, soms niet.De dag voor kerstmis. Voor sommige mensen de belangrijkste dag om te vieren, voor anderen gewoon de dag voor de kerst.

Lees meer...
2

#35donkeredagen dag 15

Op verzoek van Else Kramer, de fotografe die deze #35dagen organiseert, schrijf ik niet wat de exacte foto opdracht is. Soms is dat makkelijk te herleiden, soms niet.Nog even en het is Kerst. Eigenlijk heb ik mijn kerstfeest al achter de rug. Voor mij is dat de kerstviering op Lyndensteyn

Lees meer...
4

#50books vraag 50: Welke vraag zou je zelf als eerste stellen mocht je het stokje van #50books overnemen?

Zondag 27 januari kwam ik via twitter bij de #50books vragen uit. Ik had nog nooit geblogd maar vond het wel een inspirerende vraag. Bij het openklikken van de al geplaatste antwoorden zag ik @jjvoerman staan. Voerman was voor mij een zeer vertrouwde naam die niet zo heel veel voorkomt dus ik dacht ‘het zal toch niet…’, klikte hem open en keek in het gezicht van Ubbo Voerman. Ubbo was de kinderrevalidatiearts waar ik zoveel van heb geleerd maar die al in 1996 overleed.
Dat kon dus niet en dat was ook niet zo. Het was Jacob Jan, zijn tweede zoon, die sprekend op hem leek. En of dat nog niet genoeg was schreef Jacob Jan over zijn ouderlijk huis in Beetsterzwaag en over Lyndensteyn waar zijn vader zo lang had gewerkt! Een feest der herkenning dus.
We hadden mailcontact en hij trok me over de streep om te gaan bloggen hoe griezelig ik dat ook vond.

Nu is de maand december bijna om en ben ik bezig aan de laatste #50booksvraag. Zou ik zonder die #50books ooit de stap naar bloggen hebben gewaagd? Ik denk het niet. Terwijl ik rustig kan zeggen dat het een enorme toevoeging aan mijn leven is geworden. Het heeft me geholpen bij het nemen van belangrijke beslissingen zoals het stoppen met werken. Het heeft me geholpen bij het verwerken van die besluiten en niet in het minst door de vaak hartverwarmende reacties die ik kreeg. Het heeft me ook een officiële berisping van mijn werk opgeleverd die uiteindelijk eerder helpend dan akelig was. Het gaf me structuur in mijn lange zomerperiode door mee te doen met 35 foto opdrachten waarbij ik mezelf oplegde daar dagelijks een blog bij te schrijven – wat heb ik daarvan genoten! Hier in de tuin, op Ameland, op de ferry naar Zweden, in Zweden, overal lukte het toch weer die foto en dat blog te maken, wat had ik er een plezier in!

Een ander aspect was het meelezen en meekijken met Jacob Jan in zijn aanloop naar zijn theatervoorstelling. Wat was het mooi om dat van zo dichtbij mee te mogen maken en mee te mogen beleven.
En natuurlijk de contacten met al die andere bloggers (die al een beetje als vrienden voelen want wat weet je veel van elkaar) en met blogpraat (waar ik komend jaar weer actief aan mee hoop te gaan doen).
Met als appotheose het samen met Teske en Jacob Jan door Lyndensteyn lopen en voelen dat voor mij de cirkel rond was. Daardoor heb ik kunnen genieten van mijn afscheid en ben ik in staat mijn Nieuwe Leven te omarmen!

En dat is allemaal gekomen door de #50books van Peter! Wat ben ik hem dankbaar voor dit initiatief. Wat is er veel in mijn leven gebeurd en wat geniet ik van de nieuwe wereld die ik heb betreden. Verbaas me regelmatig over het enorme aantal reviews en geniet van de reacties via twitter, facebook of het blog zelf.

Nee, ik ben niet van plan het stokje van Peter over te nemen. Daarvoor is het nog te vroeg. Eerst half januari heup 2 met alles wat daarbij hoort en daarna eens rustig gaan denken en voelen wat het begrip ‘tijd’ inhoudt.
Wat zal er op mijn pad gaan komen? Dat zullen zeker boeken zijn! Echte boeken en e-books want ik heb nu een e-reader, thuis, in de tuin, onderweg met de fiets, aan een strandje in Zweden of waar dan ook. En wie weet wil ik wel mee gaan doen aan een boekenclub, je weet maar nooit.

Peter, heel veel dank voor je geweldige idee. Juist het iedere zondag bloggen gaf me de gelegenheid het leuk te gaan vinden en van het een kwam het ander!
Ik kan me heel goed voorstellen dat je het stokje graag over wilt geven en ik hoop dat er iemand komt die het over wil nemen.
Zo niet….. zo niet dan weet ik het niet. Ga je dan toch nog even door? Ik hoop het echt!

1

#35donkeredagen dag 13

Op verzoek van Else Kramer, de fotografe die deze #35dagen organiseert, schrijf ik niet wat de exacte foto opdracht is. Soms is dat makkelijk te herleiden, soms niet.Het weekend voor de Kerstdagen, wat een gekte in de winkels! Eigenlijk word ik er een beetje naar van, dat geduw

Lees meer...
2

#35donkeredagen dag12

Op verzoek van Else Kramer, de fotografe die deze #35dagen organiseert, schrijf ik niet wat de exacte foto opdracht is. Soms is dat makkelijk te herleiden, soms niet.Vandaag was het een schitterende dag. Helder, blauwe lucht, weinig wind en prachtig licht. Had eigenlijk willen gaan

Lees meer...