6

Vraag 24: Welk boek mag volgens jou niet ontbreken op de #50books zomerleeslijst 2013?

Hoe zo, welk boek? Ik neem altijd een hele krat boeken mee als ik met vakantie ga. Ga altijd met de auto dus kan net zoveel meenemen als ik zelf wil. Overweeg zo nu en dan de e-reader maar heb nog zoveel ongelezen boeken dat ik daar nog lekker mee kan wachten. Hoewel er natuurlijk wel voordelen aanzitten, zoals op een mooie zomeravond heel laat nog zonder problemen buiten te kunnen lezen. Maar op dit moment is dat geen optie, de zomer is nu even zelf met vakantie.

Eigenlijk ben ik net terug van vakantie. De eerste week las ik een intrigerend boek: Het Zevende Kind van Erik Valeur. Zijn debuut waarmee hij in Denemarken direct allerlei prijzen won. Het is geen detective of thriller maar het is wel een hele spannende zoektocht op een zeer literaire wijze beschreven en tot de laatste bladzijde (>700) onverwacht.
Ik las het in de eerste week van mijn vakantie. Achteraf niet zo’n goed idee omdat ik er nog helemaal geen ruimte voor had. Toch heb ik het met veel plezier gelezen zonder het echt in me op te nemen. Het was heel spannend, dat wel. En heel goed geschreven, dat ook. Mijn conclusie is dan ook dat ik het bij mijn volgende vakantie absoluut weer in de boekenkrat doe!
Maar dat telt natuurlijk niet voor dit onderwerp, een boek dat je al eens gelezen hebt.

Het boek wat klaar ligt om te worden meegenomen is Tonio, van A.F.Th. van der Heijden. Dat boek ligt er al een tijd. Ik durfde er eigenlijk niet goed aan te beginnen omdat het zo’n verdrietig boek is. Had het gevoel dat nog niet goed aan te kunnen omdat ik zelf met zoveel worstelde. En dat voelt nu heel anders!
Wel wonderlijk: eerst zelf weer een stevig fundament moeten hebben om het verdriet van een ander te mogen delen. Ik ben zo blij dat ik me zoveel beter voel en toch is dat gezien het onderwerp ook dubbel. Zou je je ooit weer beter gaan voelen na het overlijden van je enige kind?
Het was de keus van de schrijver dit boek te schrijven, zijn verdriet te willen delen met zijn lezers. Voor hem misschien helend en zeker dapper.
Voor mij nu vast een prachtig boek om te lezen.

2

Vraag 20: Welke boeken lees je stiekem omdat je je er eigenlijk voor schaamt?

Tjonge, moeilijke vraag!
Vroeger schaamde ik me voor allerlei boeken: de Witte Raven met Leni Saris als ongekroonde koningin, alle boeken van Sanne van Havelte, Pitty op kostschool etc.
Van hetzelfde genre lees ik nu Nora Robberts, Hannah Kristin en Jody Picoult maar schamen doe ik me daar niet meer voor.

Waar ik me soms wel voor schaam is als ik een boek juist niet heb gelezen.
Heel lang heb ik dat gehad met ‘De ontdekking van de hemel’ van Harry Mulisch.
Iedereen had het er over en ik verzon steeds maar smoezen waarom ik het nog niet gelezen had.
En dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven.

Hetzelfde gebeurde bij ‘Het spel van de engel’ en ‘Nachttrein naar Lissabon’.
Boeken die iedereen had gelezen, waar iedereen over praatte en die iedereen geweldig vond.
Die ik in mijn boekenkast heb staan en ze daar maar niet uithaal.
Waarom niet?
Ik weet het niet.

Gek genoeg wil ik die boeken wel hebben en ben ik steeds van plan eraan te beginnen.
Heb er hier in Zweden weer twee bij me die tot nu toe toch weer in de boekenkist blijven liggen.
Koop ik ze om te laten zien dat ik heus wel weet dat dit goede boeken zijn?
Koop ik ze om te laten zien dat ik er echt wel bij hoor?
Of koop ik ze omdat ik ze graag wil lezen?

Iets houdt me tegen en ik heb geen idee wat dat is.
En waarom weet ik niet, maar daar schaam ik me soms dus een beetje voor!

3

#50books Vraag 10: Wat betekent de Boekenweek voor jou?

De Boekenweek, ik ben er dubbel over.
Vroeger verheugde ik me al weken van te voren op de Boekenweek.
Met vroeger bedoel ik dan de jaren zeventig en tachtig, de tijd dat de commercie nog niet zo genadeloos toesloeg. Een tijd dat ik het nog bijzonder vond een boek te mogen kopen. Een tijd zonder mails, webshops of e-readers.
En in mijn gevoel ook een tijd waarin ik veel meer las.

Al weken van te voren las ik alles wat met de Boekenweek te maken had. Wie schreef het Geschenk, welke boeken kwamen uit en vooral ook welke boeken in de aanbieding zouden zijn. Allemaal Belangrijke Zaken.
Als het eindelijk zo ver was moest ik zo snel mogelijk naar de boekwinkel om alles waar ik me zo op had verheugd te zien, te ruiken en vast te pakken. Om uiteindelijk te kiezen wat ik van en voor mezelf mocht kopen. Natuurlijk kocht ik toch altijd meer dan ik van plan was en wat was het heerlijk om thuis die tas uit te pakken en naar het stapeltje gloednieuwe boeken te kijken.

Helaas is er veel veranderd. Natuurlijk vind ik het iedere keer weer leuk om te zien wie het  Boekenweek geschenk gaat schrijven, maar dat wordt al maanden van te voren bekend gemaakt.
Ook de Boekenweek zelf wordt al heel lang van te voren aangekondigd met een overdaad aan folders, reclame, spotjes en spam. Zoveel dat er niets bijzonders, laat staan spannends, meer over is. Alle nieuwe boeken staan al tijden aangekondigd op internet inclusief omslag en korte inhoud.
Wat ook anders is ben ikzelf. Het kopen van een boek is niet meer die bijzondere gebeurtenis als vroeger. Eigenlijk koop ik gewoon alle boeken die ik hebben wil. Bijna altijd in mijn eigen boekwinkel want ik ben ontzettend blij dat mijn niet zo grote dorp zo’n goede en leuke boekwinkel heeft.  En heel soms via internet. Daar is al helemaal niets bijzonders meer aan: één druk op de knop en de volgende dag ligt het op de mat.
Kortom, de magie is verdwenen en alles is voornamelijk commercieel geworden.

Waarom ben ik dan toch ieder jaar weer als een van de eersten in de boekwinkel?
Waarom koop ik dan toch altijd weer net een boek te veel?
Waarom geniet ik dan toch stiekem van al die reclame?

Omdat het om boeken gaat! Omdat er weinig leuker is dan een nieuw boek waar je nog een tijdje naar kunt kijken en voorpret over kunt hebben voor je er echt in wegzakt.
Er gaat niets boven een boek, ondanks de commercie, ondanks de reclame, ondanks de spam en ondanks de webwinkels.
En dat is tóch nog steeds waar het om gaat in de Boekenweek.